1 00:00:16,940 --> 00:00:18,340 Poprzednio w Od. 2 00:00:18,680 --> 00:00:21,400 Chodź tutaj, chodź tutaj. Tabitha widzi Jima ciało. 3 00:00:25,220 --> 00:00:28,900 Knowledge comes at a cost. Zabili Jim z naszego powodu. 4 00:00:29,100 --> 00:00:30,100 I Cooney’a. 5 00:00:30,520 --> 00:00:31,520 To znaczy pamiętaj. 6 00:00:31,840 --> 00:00:35,520 These kids keep calling you back to help oni. Jak to robimy? 7 00:00:35,800 --> 00:00:36,860 Pracuję nad tym. 8 00:00:37,620 --> 00:00:41,940 Julia and Ethan, I don't know how, but Znajdę sposób, żeby się tym zająć 9 00:00:41,940 --> 00:00:43,000 nich, aby zapewnić im bezpieczeństwo. 10 00:00:43,560 --> 00:00:45,900 Hej! Co zrobiłeś? 11 00:00:46,120 --> 00:00:47,320 Dlaczego wróciłeś do domu? 12 00:00:47,540 --> 00:00:48,540 Nic nie zrobiłem! 13 00:00:48,560 --> 00:00:49,560 Kłamiesz! 14 00:00:49,640 --> 00:00:50,640 Chcę tatę! 15 00:00:51,860 --> 00:00:52,860 Ethan. 16 00:00:53,220 --> 00:00:54,360 Ethan i Jim ściskają się. 17 00:00:54,560 --> 00:00:57,260 W noc, kiedy tu przyjechaliśmy, miałeś sen. 18 00:00:57,720 --> 00:00:58,720 Jezioro łez? 19 00:00:59,150 --> 00:01:01,190 Jest tutaj i musisz go znaleźć. 20 00:01:01,850 --> 00:01:05,450 Ethan nazwał to chodzeniem po historii. potrzebuję żebyś dał mi trochę czasu, nawet jeśli 21 00:01:05,450 --> 00:01:07,330 źle. Julie weszła do ruin. 22 00:01:07,570 --> 00:01:10,770 Nagle robi się bardzo ciemno. Jim spogląda za oknem kampera. 23 00:01:11,390 --> 00:01:12,390 Tata! 24 00:01:14,090 --> 00:01:15,990 Dorośli! Czy rozumiem? 25 00:01:16,210 --> 00:01:17,210 NIE! NIE! 26 00:01:17,650 --> 00:01:18,650 Panie, 27 00:01:19,530 --> 00:01:21,710 proszę, chroń nas w tym ciemnym miejscu. 28 00:01:22,590 --> 00:01:26,110 Proszę, stań przy łóżku mojego taty i pozwól mu obudzić się odnowiony w Twojej miłości. 29 00:01:28,510 --> 00:01:29,750 Mój ojciec zmarł. 30 00:01:30,310 --> 00:01:32,390 Porozmawiam z Boydem o pochówku. 31 00:01:32,710 --> 00:01:35,390 Jeśli ludzie dowiedzą się, co zrobiłeś... Pomocy! 32 00:01:35,770 --> 00:01:36,770 NIE! 33 00:01:37,030 --> 00:01:38,990 To rodzaj rzeczy, która może się rozerwać to miejsce osobno. 34 00:01:39,270 --> 00:01:42,250 Powiesz im, że przegrałeś Twoje oko próbuje nam pomóc. 35 00:01:44,230 --> 00:01:46,290 Christy wchodzi do karetki z Acosta. 36 00:01:46,590 --> 00:01:49,070 Jestem dobrym człowiekiem i nie zasługuję na to być tutaj. 37 00:01:49,470 --> 00:01:50,470 Nabierz sił. 38 00:01:51,520 --> 00:01:55,360 Jedyne co robię, to wychodzę. Jest nie ma wyjścia. Podjeżdża karetka 39 00:01:55,360 --> 00:01:56,360 kroplówka z rury. 40 00:01:56,480 --> 00:01:58,480 Co jest z tobą nie tak? 41 00:01:59,460 --> 00:02:04,280 Urodziłam jednego z nich. Tato, powiedz ona nie tak mówisz. 42 00:02:04,480 --> 00:02:05,480 To ten, którego zabiłem. 43 00:02:05,580 --> 00:02:10,880 Mówiłem wam wszystkim, że tak coś we mnie. 44 00:02:15,100 --> 00:02:18,960 Elgin siedzi sam w ciemnej kuchni o godz Dom Kolonialny. Jest zgarbiony 45 00:02:18,960 --> 00:02:20,780 jego zabandażowana dłoń spoczywała na stole. 46 00:02:21,130 --> 00:02:23,830 Fatima wchodzi i zatrzymuje się, gdy ona widzi go. 47 00:02:34,250 --> 00:02:38,370 Fatima podchodzi do zlewu. Elgin patrzy ją zakrwawioną gazą 48 00:02:38,370 --> 00:02:39,690 zakrywając lewe oko. 49 00:02:46,130 --> 00:02:48,590 Fatima spogląda w dół, trzymając ją tyłem do siebie Elgina. 50 00:02:48,920 --> 00:02:51,200 Młody mężczyzna obserwuje ją z uniesieniem brwi. 51 00:02:56,120 --> 00:02:57,300 Odwraca się. 52 00:02:58,200 --> 00:02:59,200 Czy wszystko w porządku? 53 00:02:59,840 --> 00:03:01,100 Kręci głową. 54 00:03:02,080 --> 00:03:03,540 Przynajmniej na to zasługuję. 55 00:03:09,140 --> 00:03:12,240 Fatima stawia wodę na stole i siada z Elginem. 56 00:03:13,060 --> 00:03:14,960 Elgin, nie chcę cię nienawidzić. 57 00:03:16,970 --> 00:03:19,210 To miejsce wykorzystało nas oboje. 58 00:03:22,050 --> 00:03:24,150 Nikt z nas nie będzie już taki sam. 59 00:03:25,970 --> 00:03:26,970 Czy zrobimy to? 60 00:03:27,290 --> 00:03:28,290 Nie. 61 00:03:28,710 --> 00:03:29,710 Nie zrobimy tego. 62 00:03:32,170 --> 00:03:34,490 Fatima spogląda w dół i marszczy brwi. 63 00:03:35,230 --> 00:03:37,110 Jest coś, w czym potrzebuję twojej pomocy. 64 00:03:41,890 --> 00:03:45,450 Na stacji Boyd śpi na plecach w łóżku z dwoma udami. 65 00:03:53,019 --> 00:03:54,900 Abby, przestań! 66 00:03:55,540 --> 00:03:56,940 Och, 67 00:04:00,520 --> 00:04:01,520 gówno. 68 00:04:04,500 --> 00:04:07,000 O cholera. 69 00:04:14,890 --> 00:04:18,730 Boyd otwiera zamknięty pokój, w którym znajduje się łóżeczko dziecięce która siedzi na łóżeczku z uniesionymi kolanami. 70 00:04:18,950 --> 00:04:20,810 Chcesz mi powiedzieć, co to do cholery jest było wczoraj? 71 00:04:23,770 --> 00:04:24,770 Nie, naprawdę. 72 00:04:25,510 --> 00:04:27,090 Będziesz musiał trochę popracować lepiej niż to. 73 00:04:29,050 --> 00:04:30,250 Co chcesz, żebym powiedział? 74 00:04:30,610 --> 00:04:34,470 Chcę, żebyś mi powiedział, że nie jesteś znowu stracisz swoje gówno i odłożysz 75 00:04:34,470 --> 00:04:35,770 życie ludzi jest zagrożone. 76 00:04:36,730 --> 00:04:38,670 Wczoraj miałeś szczęście. Rozumiesz to? 77 00:04:39,710 --> 00:04:42,330 Gdyby Christie stała się krzywda, ty i ja. 78 00:04:42,960 --> 00:04:44,580 To prawda, prowadzimy inną rozmowę teraz. 79 00:04:45,080 --> 00:04:47,760 Mądre to było wczoraj. To nie było ja, w porządku? 80 00:04:49,280 --> 00:04:51,780 Nie chcę tu być. Jesteśmy dobrzy. Pracujemy nad tym. 81 00:04:52,060 --> 00:04:54,060 Kręci głową i gryzie ją w dół warga. 82 00:04:58,040 --> 00:05:01,480 Wiesz, Chrissy mi to wczoraj powiedziała widziała dziesiątki ludzi z dziesiątkami 83 00:05:01,480 --> 00:05:03,080 schematów jak to zostawić miejsce. 84 00:05:04,960 --> 00:05:06,840 Jest w nich tylko jedna rzecz powszechne. 85 00:05:07,060 --> 00:05:08,060 Wiesz co to jest? 86 00:05:19,020 --> 00:05:20,220 Tym razem czuję się inaczej. 87 00:05:20,860 --> 00:05:22,840 Tak, prawdopodobnie tak właśnie myśleli. 88 00:05:24,600 --> 00:05:25,800 Czy możesz dać mi kulkę? 89 00:05:26,820 --> 00:05:28,660 Potrzebuję tylko jednego. 90 00:05:30,620 --> 00:05:31,800 Pójdę do lasu. 91 00:05:32,220 --> 00:05:34,320 I posłuchaj, nie martw się, nawet tego nie zrobisz trzeba to posprzątać. 92 00:05:36,440 --> 00:05:39,600 Jej brwi unoszą się, gdy na niego patrzy błagalnymi oczami. 93 00:05:42,360 --> 00:05:44,820 Na ubranie ministra naciągnięto szmatkę twarz. 94 00:05:45,140 --> 00:05:47,840 Christy i Mariel owijają go, podczas gdy Sophia zegarki. 95 00:05:49,729 --> 00:05:51,630 Kenny wchodzi z kilkoma pomocnikami. 96 00:05:54,590 --> 00:05:58,690 Sophia, przyniosłem ci kilka rzeczy samochód twojego taty. 97 00:05:59,470 --> 00:06:00,470 Dziękuję. 98 00:06:02,310 --> 00:06:04,870 Zabierzemy go do serwis teraz. 99 00:06:06,450 --> 00:06:07,850 Czy mogę prosić o minutę na pożegnanie? 100 00:06:09,170 --> 00:06:10,170 Tak, oczywiście. 101 00:06:10,550 --> 00:06:12,070 Będziemy na zewnątrz, kiedy ty będziesz gotowy, OK? 102 00:06:12,310 --> 00:06:13,310 Dobra. 103 00:06:17,420 --> 00:06:21,260 Mary będzie delikatnie poklepywać Sophię jej ramię, gdy ją mija. 104 00:06:21,560 --> 00:06:23,120 Christy kuleje, opierając się o kulę. 105 00:06:29,480 --> 00:06:33,920 Sama Sophia zwraca się do ministra trup. Przesuwa dłonią po jego zakryciu 106 00:06:33,920 --> 00:06:35,780 ciała, kierując się do głowy. 107 00:06:41,460 --> 00:06:44,960 Uśmiecha się, zaciągając zasłonę z powrotem, odsłaniając twarz. 108 00:06:50,540 --> 00:06:53,040 Przybliża swoją twarz do jego twarzy. 109 00:06:57,660 --> 00:07:04,560 Sięga ręką do jego ust i zaczyna nim kręcić 110 00:07:04,560 --> 00:07:05,560 wokół. 111 00:07:08,360 --> 00:07:10,620 Uśmiech na jej twarzy staje się coraz intensywniejszy. 112 00:07:13,720 --> 00:07:18,180 Odsuwa się, uśmiechając się szeroko. 113 00:07:18,540 --> 00:07:20,500 i spogląda na zakrwawiony ząb jej dłoń. 114 00:07:21,720 --> 00:07:22,980 Cięcie na czarno. 115 00:07:26,120 --> 00:07:30,760 Mit wisi nad gęstym lasem Drzewa Otwarcie napisów MGM Plus 116 00:07:30,760 --> 00:07:37,280 Seria z czasów, gdy byłem małym chłopcem ja 117 00:07:37,280 --> 00:07:41,060 zapytałem ojca, kim będę 118 00:07:42,700 --> 00:07:47,580 Harold Pierino, Catalina Sandina Moreno, David Alpay, Ricky He, Elizabeth 119 00:07:47,580 --> 00:07:52,880 Saundersa, Scotta McCorda, Roberta Joy’a, Chloe Van Lanshoot, Pega Gafori i Cordian 120 00:07:52,880 --> 00:07:58,200 Moore’a, Avery’ego Conrada, Hannah Cherami, Simon Webster, A.J. Simmons, Kaylee 121 00:07:58,320 --> 00:08:00,140 Nathan D. Simmons, Samantha Brown. 122 00:08:00,480 --> 00:08:04,720 Angelę Moore i Julię Doyle. Dziecięce pojawia się rysunek kredką przedstawiający samochód 123 00:08:04,720 --> 00:08:08,740 przez czarne ptaki. Inny rysunek przedstawia chłopiec i dziewczynka z psem. Zdjęcie 124 00:08:08,740 --> 00:08:12,900 wron ustępuje miejsca prawdziwym ptakom latającym na niebie. Dwa domy zostały zastąpione przez 125 00:08:12,900 --> 00:08:16,620 rysunek kredką tego samego. Rysunek za jadalnią znajduje się blat 126 00:08:16,620 --> 00:08:20,660 szafa grająca sama się włącza. Poszarpany i brudna amerykańska flaga powiewa na wietrze 127 00:08:20,660 --> 00:08:21,860 podczas gdy wrona przelatuje obok niego. 128 00:08:29,660 --> 00:08:31,560 Ojcze, kim będę? 129 00:08:34,000 --> 00:08:38,179 Łóżka ogrodowe Raya stoją na wyschniętej suszarce nierówny trawnik na zewnątrz w imponującej szarości 130 00:08:38,179 --> 00:08:41,700 z łuszczącą się farbą. Rysunek kredką ukazuje dziewczynę, z której płynie krew 131 00:08:41,700 --> 00:08:45,300 wystające z niej oczy i żebra klatka piersiowa. Inny przedstawia czarnego demona 132 00:08:45,300 --> 00:08:48,920 unosząc się nad łóżkiem z ukrywającym się dzieckiem pod nim. Rysunek gałki ocznej 133 00:08:48,920 --> 00:08:52,740 patrzy przez dziurkę od klucza. Jeszcze kilka rysunki twarzy z plamami czerwieni 134 00:08:52,740 --> 00:08:56,200 prowadzą do zdjęcia pokoju dziecięcego z krwią rozbryzgującą się po ścianie 135 00:08:56,200 --> 00:08:57,200 nad łóżkiem. 136 00:08:57,580 --> 00:09:01,580 Producent wykonawczy Harold Piranel, Lindsay Dunn, Michael Mahoney, Michael 137 00:09:01,580 --> 00:09:06,880 Wrighta, Alexa Strunga, Anthony’ego Russo i Joe Russo, Mike LaRocca, Jack Bender, John 138 00:09:06,880 --> 00:09:12,240 Griffina, Jeffa Pinknera, Josha Applebauma, Andre Nemeca i Scotta Rosenberga. Stworzony przez 139 00:09:12,240 --> 00:09:16,360 Johna Griffina. Napisane przez Johna Griffina i Kristen Layden. Reżyseria: 140 00:09:16,360 --> 00:09:20,920 LaRoche’a. Czerwone neony z restauracji i motel oświetlają okolicę przy ul 141 00:09:20,920 --> 00:09:21,920 noc. 142 00:09:24,460 --> 00:09:28,180 Z wiszącymi jego notatkami i rysunkami pod ścianą przed nim, Jade siedzi 143 00:09:28,180 --> 00:09:31,840 -nogi na biurku. Jego oczy są zamknięty, a jego oddech jest spokojny. 144 00:09:33,960 --> 00:09:34,960 Pierdolić! 145 00:09:35,920 --> 00:09:38,120 Jade wstaje z biurka i zaczyna chodzenie. 146 00:09:39,380 --> 00:09:40,380 Jadeit. Co? 147 00:09:40,720 --> 00:09:43,600 Powiedz, że coś masz. Och, to nie wygląda, kurwa, tak jak ja 148 00:09:44,540 --> 00:09:46,020 Ja... Och. 149 00:09:46,600 --> 00:09:48,860 Dobra. Jade wskazuje na jego głowę. 150 00:09:49,220 --> 00:09:50,300 To jest tutaj. 151 00:09:50,520 --> 00:09:52,240 To jest tutaj. Wiem, że tak jest. 152 00:09:52,969 --> 00:09:57,850 Musimy wiedzieć więcej, i ja po prostu nie mogę... No cóż, pieprzyć to. 153 00:09:59,150 --> 00:10:00,530 Nie masz kwasu, prawda? 154 00:10:01,150 --> 00:10:02,150 Co? 155 00:10:02,330 --> 00:10:03,330 LSD. 156 00:10:03,810 --> 00:10:08,910 Co? Słuchaj, Henry powiedział, że Miranda zaczęła widząc to miejsce po wycieczce po kwasie 157 00:10:08,910 --> 00:10:12,850 zabrali, co ma sens, biorąc pod uwagę, wiesz, jak mózg przechowuje 158 00:10:12,850 --> 00:10:15,410 pamięć. Jeśli to zadziałało dla niej, to tak rozumować, że to może zadziałać dla mnie. Oh, 159 00:10:15,410 --> 00:10:16,410 Dobra. 160 00:10:16,730 --> 00:10:17,730 Weź oddech. 161 00:10:18,190 --> 00:10:19,029 Weź oddech. 162 00:10:19,030 --> 00:10:20,030 Jeśli masz rację... 163 00:10:20,360 --> 00:10:23,240 Wszystko, czego potrzebujemy, znajduje się w twoim mózgu i ostatnią rzeczą, jakiej potrzebujemy, jest to, żebyś to zrobił 164 00:10:23,240 --> 00:10:24,240 to rozgryźć. 165 00:10:24,400 --> 00:10:26,220 Poświęć trochę czasu. 166 00:10:26,780 --> 00:10:28,340 Wróć do tego po pogrzebie. 167 00:10:29,040 --> 00:10:30,900 Nie idę na pogrzeb. 168 00:10:31,240 --> 00:10:32,600 Kręci głową, patrząc na Boyda. 169 00:10:33,100 --> 00:10:34,220 Zaufaj mi, nie będę tęsknić. 170 00:10:36,080 --> 00:10:42,680 Słuchaj, to najlepsze, co mogę zrobić Dla wszystkich tutaj Tabitha jest sprawiedliwa 171 00:10:42,680 --> 00:10:45,360 znajdź sposób na odblokowanie tego, co jest zamknięte tutaj. 172 00:10:46,360 --> 00:10:47,420 Jak zamierzasz to zrobić? 173 00:10:47,660 --> 00:10:49,060 Jade podnosi ręce do góry. 174 00:10:49,370 --> 00:10:50,370 Nie wiem. 175 00:10:51,270 --> 00:10:52,270 Hej, Jay. 176 00:10:54,110 --> 00:10:55,110 Bądź ostrożny. 177 00:10:55,910 --> 00:10:58,130 Wiadomość na ścianie stodoły nie była kurwa. 178 00:10:59,050 --> 00:11:02,850 Niezależnie od odpowiedzi, jakie możesz znaleźć, my je mamy nie mam pojęcia, ile będą kosztować. 179 00:11:04,330 --> 00:11:06,070 Jay odwraca się i wychodzi za drzwi. 180 00:11:11,050 --> 00:11:13,550 Na cmentarzu stoją szprychy miejskie wokół dwóch grobów. 181 00:11:13,930 --> 00:11:18,150 Tabitha podchodzi, trzymając Ethana za rękę z Julie za nimi. Ethan wierci się 182 00:11:18,150 --> 00:11:19,270 oversize'ową marynarkę. 183 00:11:20,210 --> 00:11:21,210 Czy wszystko w porządku? 184 00:11:21,850 --> 00:11:22,850 Ona nie pasuje. 185 00:11:25,570 --> 00:11:26,770 Kochanie, przepraszam. 186 00:11:26,970 --> 00:11:28,530 To była jedyna rzecz, w której udało mi się znaleźć szopa. 187 00:11:30,790 --> 00:11:32,410 Nie musisz się martwić, jeśli tego nie zrobisz chcę. 188 00:11:32,930 --> 00:11:33,930 Tak, wiem. 189 00:11:34,270 --> 00:11:38,150 Na pogrzebie dziadka tata powiedział, że to mężczyzna nosi garnitur, aby okazać szacunek. 190 00:11:41,770 --> 00:11:42,830 Jestem bardzo przystojny. 191 00:11:46,270 --> 00:11:47,270 chodźmy. 192 00:11:49,410 --> 00:11:56,270 Zatrzymują się na krawędzi jednego. Fatima kładzie 193 00:11:56,270 --> 00:11:59,690 a hand on Julie's back as she looks down on the shrouded body lying below. 194 00:12:00,070 --> 00:12:03,230 Sophia eyes her with a creased brow from obok drugiego grobu. 195 00:12:03,510 --> 00:12:05,050 Donna stands next to Boyd. 196 00:12:06,970 --> 00:12:07,970 Dni takie jak dzisiaj. 197 00:12:10,670 --> 00:12:11,670 Nie są łatwe. 198 00:12:13,230 --> 00:12:19,430 I'm not going to stand here and try to tell you that... A crow lands on the 199 00:12:19,430 --> 00:12:20,430 z grobu. 200 00:12:23,710 --> 00:12:27,250 The townsfolk look up to see a sky full wron krążących powyżej. 201 00:12:31,770 --> 00:12:38,750 Some fly down closer while others perch na pobliskim 202 00:12:38,750 --> 00:12:39,750 dach. 203 00:12:41,240 --> 00:12:44,700 Próżnia? Void holds up his hand, staring up na czarne ptaki. 204 00:12:44,960 --> 00:12:46,280 Sophia przygląda się temu z zainteresowaniem. 205 00:12:48,960 --> 00:12:53,100 Tabitha siedzi z Ethanem i Julie przy jadalnia. Sophia siedzi sama przy stole 206 00:12:53,100 --> 00:12:54,100 przyglądając się im. 207 00:12:55,660 --> 00:12:56,660 Trzeba jeść. 208 00:12:58,140 --> 00:12:59,140 Jestem głodny. 209 00:13:00,100 --> 00:13:01,860 Wiktor wchodzi i rozgląda się. 210 00:13:05,600 --> 00:13:09,700 Podchodzi do rodziny i staje przy stole, patrząc na Tabithę. 211 00:13:16,669 --> 00:13:20,310 Z ponurą miną wyciąga kartkę papieru z kieszeni. 212 00:13:22,770 --> 00:13:28,110 Kiedy byłem chłopcem, rysowałem takie obrazki żeby zdjęcia zapamiętały. 213 00:13:30,970 --> 00:13:32,070 To jest dla ciebie. 214 00:13:33,550 --> 00:13:37,690 Kładzie rysunek kredką na stole. Ethan podnosi go i przygląda się mu 215 00:13:37,690 --> 00:13:38,690 odkłada go z powrotem. 216 00:13:38,990 --> 00:13:42,750 Tabitha podnosi to. Dziecinny ilustracja przedstawia Jima i Tabithę 217 00:13:42,750 --> 00:13:43,739 Julie i Ethan. 218 00:13:43,740 --> 00:13:45,060 i ich samochód kempingowy w tle. 219 00:13:47,140 --> 00:13:49,160 To bardzo miłe, Victorze. Dziękuję bardzo dużo. 220 00:13:51,280 --> 00:13:54,640 Łzy spływają po jej policzkach i Tabitha odwraca twarz w stronę okna. 221 00:13:56,680 --> 00:13:59,000 Ethan patrzy na Victora, po czym odwraca się do swojego matka. 222 00:13:59,700 --> 00:14:01,580 Czy mogę iść z nim do domu kolonijnego? Zwycięzca? 223 00:14:01,900 --> 00:14:02,900 Nie, nie dzisiaj. 224 00:14:03,940 --> 00:14:06,080 Proszę. Nie chcę tu być. 225 00:14:08,080 --> 00:14:10,500 Tabitha spuszcza wzrok, po czym odwraca się Zwycięzca. 226 00:14:11,420 --> 00:14:12,500 Czy to w porządku? 227 00:14:13,000 --> 00:14:14,000 Tak. 228 00:14:14,920 --> 00:14:17,380 Kiwa głową i daje Ethanowi wskazówkę: „A”. uśmiechnij się. 229 00:14:18,020 --> 00:14:19,020 Bądź bezpieczny, dobrze? 230 00:14:22,520 --> 00:14:25,880 Zadbam o to, żeby nic się nie stało ją, obiecuję. 231 00:14:27,780 --> 00:14:28,780 Dobra. 232 00:14:29,800 --> 00:14:30,940 Ethan i Victor wychodzą. 233 00:14:31,160 --> 00:14:33,480 Kenny siada przy stole Sophii i trzyma rękę na pulsie kubek. 234 00:14:33,980 --> 00:14:39,620 Masz, wypij to i, uh, Bart jest po prostu przygotowuję ci coś do jedzenia. 235 00:14:41,070 --> 00:14:42,990 Czy kiedykolwiek zdarzyło się coś takiego wcześniej? 236 00:14:44,930 --> 00:14:46,930 Z... wronami? 237 00:14:47,950 --> 00:14:52,990 Nie. To znaczy, każdy je widzi, kiedy widzą drzewa, ale to... 238 00:14:52,990 --> 00:14:54,330 to nowe. 239 00:14:55,210 --> 00:14:56,490 Kiedy to się stało? 240 00:14:57,270 --> 00:14:58,270 Co masz na myśli? 241 00:14:58,490 --> 00:15:04,030 Cóż, Sarah, dziewczyna, która mi pomogła moje okulary, ona... powiedziała to potem 242 00:15:04,030 --> 00:15:08,090 Szeryf Boyd znalazł talizman, który służył do tego celu przez długi czas ludzie byli bezpieczni. 243 00:15:08,570 --> 00:15:09,630 Kiedy to się zmieniło? 244 00:15:10,560 --> 00:15:15,580 To było, hm, myślę, że było to około noc, w którą zmarł mój tata. 245 00:15:16,900 --> 00:15:19,640 Poprzedniej nocy straciliśmy rodzinę, Prattowie. 246 00:15:20,420 --> 00:15:24,480 A potem Jim i Tabitha, Matthews rodziny, pojawili się z Jade. 247 00:15:25,260 --> 00:15:26,260 Przyszli wszyscy razem? 248 00:15:27,120 --> 00:15:31,220 Um, nie w tym samym samochodzie, po prostu wsiedli tutaj w tym samym czasie. 249 00:15:32,340 --> 00:15:36,020 I od tego czasu wszystko jest na swoim miejscu źle? 250 00:15:36,220 --> 00:15:37,260 Kenny marszczy brwi. 251 00:15:37,460 --> 00:15:38,900 Nie, nie, nie to mam na myśli. 252 00:15:39,160 --> 00:15:40,160 Hej, Kenny. 253 00:15:40,449 --> 00:15:42,310 Nie masz nic przeciwko, jeśli pożyczę go na sekundę? 254 00:15:42,970 --> 00:15:43,970 Wrócę. 255 00:15:45,610 --> 00:15:46,610 Hej. 256 00:15:50,410 --> 00:15:51,410 Uch, 257 00:15:51,590 --> 00:15:52,590 Zofia, prawda? 258 00:15:54,990 --> 00:15:55,990 Jestem Julia. 259 00:15:56,570 --> 00:15:57,570 Ja wiem. 260 00:15:57,610 --> 00:16:01,910 Chciałem ci tylko powiedzieć, że naprawdę przykro mi z powodu tego, co przydarzyło się Twojemu tacie. 261 00:16:04,330 --> 00:16:08,070 Jak ona się czuje? 262 00:16:16,110 --> 00:16:20,890 Żartujesz sobie, kurwa, ze mnie? Nie zrobiłem tego chcę cię zdenerwować. Przepraszam. Co 263 00:16:20,890 --> 00:16:21,890 miałeś wtedy na myśli? 264 00:16:21,970 --> 00:16:22,589 Hej, Julie. 265 00:16:22,590 --> 00:16:24,290 Nie, ona uważa, że ​​to nasza wina. 266 00:16:24,650 --> 00:16:26,650 Hej, OK, wszyscy, weźmy oddech. 267 00:16:26,970 --> 00:16:29,570 Powiedziałeś jej to wszystko co złe? wszystko zaczęło się dziać, ponieważ przyszliśmy 268 00:16:29,570 --> 00:16:30,570 tutaj? 269 00:16:30,750 --> 00:16:33,130 Nie, nie, nie to miałem na myśli. 270 00:16:34,450 --> 00:16:35,450 Chodźmy do domu. 271 00:16:35,470 --> 00:16:36,470 Och, pieprzyć to. 272 00:16:37,290 --> 00:16:38,410 To nie jest nasz dom. 273 00:16:40,610 --> 00:16:43,390 Julie wybiega, a Tabitha podąża za nią po niej. 274 00:16:44,880 --> 00:16:45,880 Julia. 275 00:16:46,900 --> 00:16:47,900 Julio, przestań! 276 00:16:49,900 --> 00:16:50,900 Czy myślisz, że to prawda? 277 00:16:51,500 --> 00:16:54,840 Co? Kiedy tu dotarliśmy, to wszystko złe rzeczy, które wydarzyły się od tego czasu 278 00:16:54,840 --> 00:16:56,000 my tu dotarliśmy, myślisz, że to nasze? wina? 279 00:16:56,260 --> 00:16:57,780 Nie, kochanie. Oczywiście, że nie. 280 00:17:00,280 --> 00:17:02,240 Dlaczego wydawało mi się, że to były wrony? świętujesz? 281 00:17:03,040 --> 00:17:06,079 Sophia stoi przy oknie i patrzy Julie i Tabitha kłócą się. 282 00:17:09,060 --> 00:17:13,079 Tłumi uśmiech jako Kenny podchodzi. 283 00:17:15,089 --> 00:17:16,089 Zofia. 284 00:17:16,569 --> 00:17:18,690 Przepraszam, nie... W porządku. 285 00:17:19,290 --> 00:17:20,890 Musimy porozmawiać. 286 00:17:21,650 --> 00:17:22,710 Dobra? Dobra. 287 00:17:23,250 --> 00:17:24,250 Biedna Julia. 288 00:17:24,569 --> 00:17:25,930 Fatima spaceruje z Ellisem. 289 00:17:26,210 --> 00:17:27,210 Tak. 290 00:17:27,589 --> 00:17:30,870 Wydaje się, że to było całe wieki temu zrobił tę małą minę, że jesteśmy w naszym pokoju. 291 00:17:34,590 --> 00:17:35,590 Tak. 292 00:17:37,070 --> 00:17:38,070 Hej. 293 00:17:38,950 --> 00:17:41,110 Ellis zatrzymuje się i odwraca twarzą w stronę Fatimy. 294 00:17:42,090 --> 00:17:43,810 Wiesz, tak naprawdę nie rozmawiałeś dużo. 295 00:17:45,230 --> 00:17:46,230 O tym, co się stało? 296 00:17:49,070 --> 00:17:50,150 Próbuję być w porządku. 297 00:17:51,390 --> 00:17:56,590 Ja jestem. Ja tylko... próbuję odpuścić to. Po prostu nie wiem jak. 298 00:17:58,970 --> 00:18:02,950 Wiesz co? Mam pomysł. 299 00:18:03,370 --> 00:18:05,310 Zostań tam. Muszę złapać kilka rzeczy. 300 00:18:05,550 --> 00:18:06,409 Gdzie idziesz? 301 00:18:06,410 --> 00:18:07,610 Zostań tam. Zaraz wracam. 302 00:18:11,970 --> 00:18:16,450 Elgin brnie w stronę leśnego gospodarstwa izolowana chłodnica. Patrzy na Fatimę. 303 00:18:16,530 --> 00:18:21,250 Łapie jego wzrok i rozgląda się zanim subtelnie mu kiwnął głową. On 304 00:18:24,850 --> 00:18:26,610 Victor wchodzi do jego pokoju z Ethanem. 305 00:18:27,290 --> 00:18:28,290 Och, spójrz. 306 00:18:28,670 --> 00:18:30,730 Ethan, mój tata jest teraz moim współlokatorem. 307 00:18:31,110 --> 00:18:33,650 To jest jego łóżko tutaj. 308 00:18:34,750 --> 00:18:38,730 Tak, dobrze, że wszystko rzuciłem moje rzeczy przez okno, bo wtedy to 309 00:18:38,730 --> 00:18:39,730 stworzył całą tę przestrzeń. 310 00:18:43,980 --> 00:18:50,320 Też miło jest mieć teraz współlokatora, bo masz z kim porozmawiać, ty 311 00:18:50,320 --> 00:18:51,320 wiem, jeśli się boisz. 312 00:18:54,760 --> 00:18:58,440 I możesz ze mną porozmawiać, wiesz, jeśli kiedykolwiek się bałeś. 313 00:18:59,840 --> 00:19:01,980 Ethan patrzy na Victora bez wyrazu. 314 00:19:03,320 --> 00:19:04,580 Czy są tu jakieś jeziora? 315 00:19:05,160 --> 00:19:06,160 Co? 316 00:19:07,040 --> 00:19:09,440 Jeziora. Widziałeś tu jakieś jeziora? 317 00:19:10,520 --> 00:19:12,000 Och, jest... 318 00:19:13,000 --> 00:19:15,580 Jest Brundles. To niezbyt daleko stąd. 319 00:19:16,740 --> 00:19:17,740 Możemy to zobaczyć? 320 00:19:18,000 --> 00:19:19,480 Co? Nie, nie podoba mi się tam. 321 00:19:21,720 --> 00:19:22,720 Woda jest przerażająca. 322 00:19:23,560 --> 00:19:24,560 Proszę. 323 00:19:25,400 --> 00:19:27,100 Dlaczego chcesz zobaczyć Brundlesów? 324 00:19:28,080 --> 00:19:29,080 Nieważne. 325 00:19:29,620 --> 00:19:30,620 Znajdę to sam. 326 00:19:31,220 --> 00:19:33,320 Nie, ale powinieneś tu zostać ze mną. 327 00:19:33,660 --> 00:19:35,740 Nie obchodzi mnie to. 328 00:19:36,080 --> 00:19:37,080 Cóż, tak. 329 00:19:37,140 --> 00:19:38,880 Muszę tylko zobaczyć jezioro. 330 00:19:39,260 --> 00:19:41,900 Dlaczego? Przyjaciele nie powinni ich trzymać tajemnice. 331 00:19:44,560 --> 00:19:45,560 Ethan? Cienki. 332 00:19:46,220 --> 00:19:48,500 Jeśli zabierzesz mnie nad jezioro, powiem ty. 333 00:19:49,920 --> 00:19:52,080 Victor zaciska szczękę i odwraca wzrok. 334 00:19:55,040 --> 00:19:56,440 Tabitha wchodzi do swojego domu. 335 00:20:01,720 --> 00:20:05,920 Stoi przez chwilę przy drzwiach i potem wędruje do sąsiedniego pokoju i rozgląda się 336 00:20:05,920 --> 00:20:07,300 na obraz, który narysował Victor. 337 00:20:12,970 --> 00:20:17,310 Podchodzi do kredensu i składa się zdjęcie, kiedy idzie. Ona otwiera się gwałtownie 338 00:20:17,310 --> 00:20:18,310 szuflada. 339 00:20:19,690 --> 00:20:23,030 Wrzuca zdjęcie do środka i zauważa rysunek latarni morskiej. 340 00:20:24,630 --> 00:20:28,650 Bierze to do ręki i studiuje. A retrospekcja Tabithy stojącej przed 341 00:20:28,650 --> 00:20:29,790 strzeliste przedstawienia latarni morskich. 342 00:20:30,110 --> 00:20:33,530 Obecnie Tabitha gryzie się w tyłek wargę, gdy jej oczy się poruszają. 343 00:20:38,570 --> 00:20:41,410 Siada przy kuchennym stole z rysunek latarni morskiej. 344 00:20:42,000 --> 00:20:45,220 Myśli przez chwilę, po czym odwraca głowę się skończył i zaczął pisać na odwrocie. 345 00:20:48,920 --> 00:20:52,740 Julie szpera w szopie na narzędzia, przewieszając linę przez ramię i 346 00:20:52,740 --> 00:20:54,540 latarki, aby znaleźć taką, która działa. 347 00:20:56,640 --> 00:21:00,660 Wychodząc, rozgląda się dookoła i jest zaskoczona, gdy widzi za sobą Randalla 348 00:21:00,660 --> 00:21:01,660 drzwi. 349 00:21:02,000 --> 00:21:03,000 Co tu robisz? 350 00:21:04,220 --> 00:21:05,440 Widziałem, jak odchodziłeś sam. 351 00:21:05,680 --> 00:21:07,060 Pomyślałem, że może coś robisz głupie. 352 00:21:07,680 --> 00:21:08,800 Chcesz wrócić do pokoju? 353 00:21:12,010 --> 00:21:14,930 Odejdź. Ona odchodzi, a Randall następuje. 354 00:21:15,390 --> 00:21:18,190 Julia. Nie idę do ruin, ok? 355 00:21:19,210 --> 00:21:20,730 Muszę coś zabrać z naszego domu. 356 00:21:21,790 --> 00:21:22,790 Dobra. 357 00:21:23,690 --> 00:21:24,690 Nasz stary dom. 358 00:21:25,050 --> 00:21:27,030 Ten, który upadł? 359 00:21:28,790 --> 00:21:29,790 Nie, kurwa, nie ma mowy. 360 00:21:30,330 --> 00:21:32,130 Byłem w środku, kiedy to coś przyszło w dół, pamiętasz? 361 00:21:32,450 --> 00:21:33,750 Jest zbyt niestabilny. Dobra. 362 00:21:34,970 --> 00:21:37,670 Spójrz, spójrz. W porządku, przestań, przestań, przestań. 363 00:21:37,950 --> 00:21:39,150 Staje przed nią. 364 00:21:39,370 --> 00:21:40,610 Co tam jest takiego ważnego? 365 00:21:42,730 --> 00:21:44,110 Powiedziałem ci, że mogę to zrobić. 366 00:21:44,450 --> 00:21:45,790 Mój brat nazywał to chodzeniem po historii. 367 00:21:46,290 --> 00:21:49,650 Dowiedziałem się o tym z jednej z jego książek a wszystkie jego księgi są pod domem 368 00:21:49,650 --> 00:21:53,630 teraz. Muszę wiedzieć, czy coś jest tam o tym, jak to kontrolować, więc ja 369 00:21:53,630 --> 00:21:55,470 mogę wrócić i ocalić tatę bez tego zostać zabitym. 370 00:21:55,710 --> 00:21:59,210 A może to głupie, ok? Ale jestem nie pytając cię o pozwolenie. idę. 371 00:22:00,630 --> 00:22:02,710 Więc możesz mi pomóc lub możesz mnie zostawić sam. 372 00:22:04,930 --> 00:22:07,050 Randall kiwa głową i spogląda na swój ramię. 373 00:22:07,450 --> 00:22:08,870 Potem odwraca się do Julie. 374 00:22:09,490 --> 00:22:10,490 Daj mi to. 375 00:22:18,360 --> 00:22:23,120 Boyd podchodzi do pokoju służąc jako prowizorycznego więzienia i zatrzymuje się u drzwi. 376 00:22:23,120 --> 00:22:25,640 patrzy przez szybę na Acostę, potem wchodzi. 377 00:22:29,060 --> 00:22:30,520 Acosta podnosi wzrok znad łóżka. 378 00:22:31,060 --> 00:22:32,300 Nadal chcesz tę kulę? 379 00:22:34,820 --> 00:22:36,580 Jest coś, dla czego muszę cię zrobić ja pierwszy. 380 00:22:41,530 --> 00:22:42,529 Co on robi? 381 00:22:42,530 --> 00:22:43,530 Myślę, że śpi. 382 00:22:45,670 --> 00:22:46,670 Jadeit? 383 00:22:47,970 --> 00:22:48,970 Co? 384 00:22:50,310 --> 00:22:51,269 chodźmy. 385 00:22:51,270 --> 00:22:52,270 Właśnie tu dotarliśmy. 386 00:22:54,250 --> 00:22:55,590 To nie jest to, czego szukam. 387 00:22:56,010 --> 00:22:57,010 Skąd to wiesz? 388 00:22:57,910 --> 00:22:58,910 Po prostu to robię. 389 00:23:00,810 --> 00:23:06,910 Ethan, obiecałeś to, jeśli przyniosę gdybyś tu był, powiedziałbyś mi. 390 00:23:08,150 --> 00:23:09,830 Muszę znaleźć lizanie łez. 391 00:23:11,110 --> 00:23:12,890 To jezioro o magicznej mocy. 392 00:23:13,150 --> 00:23:14,730 Jakie magiczne moce? 393 00:23:15,050 --> 00:23:16,990 Może sprawić, że ludzie będą lepsi, kiedy są zranić. 394 00:23:17,330 --> 00:23:18,830 Myślałam, że to wymyśliłam. 395 00:23:20,050 --> 00:23:22,070 Ale tata powiedział mi, że to tutaj. 396 00:23:23,730 --> 00:23:24,950 Muszę to znaleźć. 397 00:23:26,330 --> 00:23:27,710 Kiedy ci to powiedział? 398 00:23:29,550 --> 00:23:30,550 Wczoraj. 399 00:23:31,230 --> 00:23:32,450 Byłem przy kamperze. 400 00:23:33,150 --> 00:23:35,790 Może jak już to znajdę, to go przekonam lepiej. 401 00:23:36,510 --> 00:23:37,690 Może wróci. 402 00:23:39,030 --> 00:23:40,270 Może Jade będzie w stanie pomóc. 403 00:23:42,189 --> 00:23:43,910 Jadeit. Och, na litość boską. Co? 404 00:23:44,350 --> 00:23:46,570 Musimy znaleźć Jezioro Łez. 405 00:23:47,610 --> 00:23:48,610 Jezioro czego? 406 00:23:49,950 --> 00:23:51,170 To jednak książka dla dzieci, prawda? 407 00:23:52,010 --> 00:23:54,390 To historie wymyślone dla małych dzieci. 408 00:23:55,310 --> 00:23:57,310 Zanim tu dotarliśmy, myślałem, że potwory też zostały wymyślone. 409 00:23:59,350 --> 00:24:00,350 Słuszna uwaga. 410 00:24:04,390 --> 00:24:05,390 Dobry. 411 00:24:09,800 --> 00:24:12,480 To tutaj rozmawiałem dziś z tatą dom się zawalił. 412 00:24:13,900 --> 00:24:16,400 Randall chodzi niewygodnie, podobnie jak Julie oczy wypełniają. 413 00:24:17,740 --> 00:24:19,900 Wciąż był tam na dole, gdy świeciło słońce ustawienie. 414 00:24:22,760 --> 00:24:25,520 Tak się przestraszyłam, że po prostu szliśmy stracić go tu i teraz. 415 00:24:26,480 --> 00:24:28,160 Łza spływa po jej policzku. 416 00:24:29,240 --> 00:24:34,920 Powtarzał mi, że wszystko w porządku żeby było w porządku. 417 00:24:37,160 --> 00:24:38,420 Że nie powinnam się bać. 418 00:24:42,860 --> 00:24:43,940 Dlaczego nie pozwolisz mi tego zrobić? 419 00:24:44,500 --> 00:24:45,500 Co? 420 00:24:45,740 --> 00:24:47,100 Zajmę się kilkoma książkami. 421 00:24:48,400 --> 00:24:52,000 Poza tym ktoś będzie musiał tutaj, gdyby coś się stało, prawda? 422 00:24:54,880 --> 00:24:58,700 Nie. Nie. Powinienem być... To moje rzecz. To ja powinienem być tym... Hej, hej, 423 00:24:59,060 --> 00:25:01,220 Chodzik z opowieściami. Dotyka jej ramienia. 424 00:25:01,700 --> 00:25:03,880 Cóż, nie jesteś kimś innym w fajny statek na zmiany, co? 425 00:25:05,800 --> 00:25:06,980 To dobre dla mojej samooceny. 426 00:25:08,060 --> 00:25:09,940 Uśmiecha się szeroko, a Julie uśmiecha się szeroko. 427 00:25:10,430 --> 00:25:12,990 Odwraca się i odgarnia włosy do tyłu nad jej uszami. 428 00:25:14,310 --> 00:25:16,570 Jest tu wejście. 429 00:25:16,830 --> 00:25:19,130 Obchodzi wokół wraku i Randall podąża za nim. 430 00:25:19,530 --> 00:25:22,350 Sophia siedzi w kościele z Kennym stojąc nad nią. 431 00:25:22,630 --> 00:25:26,410 W tej historii Aitken spowodował całość naród izraelski cierpieć z powodu niego 432 00:25:26,410 --> 00:25:27,410 obraził Boga. 433 00:25:27,530 --> 00:25:28,890 I to właśnie powiedziałeś Julie. 434 00:25:29,530 --> 00:25:32,330 Po prostu pomyślałem, że może jakoś tak doprowadziło do pewnego rodzaju złego traktowania. 435 00:25:32,330 --> 00:25:33,330 OK, przestań. 436 00:25:33,370 --> 00:25:38,390 Ludzie tutaj zawsze są źli dzień od poddania się. 437 00:25:39,060 --> 00:25:40,060 Poddanie się. 438 00:25:41,260 --> 00:25:42,199 Tracić nadzieję. 439 00:25:42,200 --> 00:25:42,799 Ja wiem. 440 00:25:42,800 --> 00:25:46,180 To było... wiem. 441 00:25:49,560 --> 00:25:50,560 Patrzeć. 442 00:25:51,360 --> 00:25:52,920 Kenny siada obok niej. 443 00:25:54,180 --> 00:25:56,780 Musimy dowiedzieć się, dokąd idziesz żyć od teraz. 444 00:25:57,620 --> 00:25:58,620 Gdzie mieszkasz? 445 00:26:00,160 --> 00:26:03,680 Ten duży dom na wzgórzu. Kolonia dom. 446 00:26:04,420 --> 00:26:05,420 Jest tam dużo miejsca. 447 00:26:06,760 --> 00:26:07,760 Ale jest... 448 00:26:07,840 --> 00:26:08,960 Jest tam tak wielu ludzi. 449 00:26:10,240 --> 00:26:12,020 Tak. Nie mogę po prostu zostać w klinice? 450 00:26:12,640 --> 00:26:19,260 Cóż, nie ma dodatkowych pokoi w kliniki, więc... Gdzie mieszka Sarah? 451 00:26:20,280 --> 00:26:21,280 Co? 452 00:26:21,640 --> 00:26:23,220 Była dla mnie naprawdę miła. 453 00:26:24,360 --> 00:26:25,640 To nie jest dobry pomysł. 454 00:26:27,120 --> 00:26:29,960 Z powodu... tego, co zrobiła? 455 00:26:33,220 --> 00:26:36,580 Jak ty, um... ja... 456 00:26:36,840 --> 00:26:37,840 Słyszałem, jak ludzie rozmawiali. 457 00:26:39,940 --> 00:26:42,000 Dlaczego chciałbyś z nią mieszkać? 458 00:26:42,240 --> 00:26:44,940 Ponieważ widziałem jej dobroć. 459 00:26:45,220 --> 00:26:47,900 I nie uważam, że jest złą osobą. 460 00:26:49,880 --> 00:26:54,400 Nie masz pojęcia, jaką ona jest osobą jest. 461 00:27:06,600 --> 00:27:07,900 Świeci latarką. 462 00:27:08,420 --> 00:27:09,420 Nic mi nie jest. 463 00:27:09,720 --> 00:27:11,320 Pozwól moim oczom się przyzwyczaić, to wszystko. 464 00:27:13,600 --> 00:27:15,480 Ile takich książek szukam w każdym razie? 465 00:27:17,280 --> 00:27:19,900 Trzymał je wszystkie w małej niebieskiej torbie. Powinni być razem. 466 00:27:20,480 --> 00:27:21,560 Mała niebieska torebka, co? 467 00:27:22,900 --> 00:27:23,900 Kawałek ciasta. 468 00:27:24,840 --> 00:27:29,140 Randall powoli podchodzi do przodu, przyglądając się wokół niego porozbijane drewniane belki. 469 00:27:29,900 --> 00:27:31,960 Julie czeka na górze, żeby przykucnąć. 470 00:27:37,610 --> 00:27:40,990 W miarę postępów Randalla robi się coraz ciemniej przez gruzy domu 471 00:27:42,530 --> 00:27:45,870 Świeci światłem do przodu i wtedy kroki na wystającej desce. 472 00:27:48,550 --> 00:27:50,510 Kawałek drewna spada. 473 00:27:50,770 --> 00:27:51,770 Randall? 474 00:27:52,790 --> 00:27:53,790 Nic mi nie jest. 475 00:27:54,770 --> 00:27:56,990 Acosta stoi w podziemiach Colony Dom. 476 00:27:57,230 --> 00:27:58,230 Boyd dołącza do niej. 477 00:27:58,930 --> 00:28:00,030 Co my tu robimy? 478 00:28:00,670 --> 00:28:01,830 Rozgląda się. 479 00:28:03,230 --> 00:28:06,210 Mamy szopy w całym mieście. 480 00:28:06,879 --> 00:28:08,180 Magazyn i jadalnia. 481 00:28:09,160 --> 00:28:12,920 Są wypełnione ubraniami, narzędziami, wszystko, co uznaliśmy za przydatne. 482 00:28:13,920 --> 00:28:16,300 To jest wszystko inne. 483 00:28:18,040 --> 00:28:19,040 Dobra. 484 00:28:19,320 --> 00:28:21,540 Chcę, żebyś traktował to miejsce jak miejsce zbrodni. 485 00:28:22,540 --> 00:28:29,140 Podobnie jak te rzeczy, opowiadają historię, prawda? Chcę, żebyś rozwinął 486 00:28:29,280 --> 00:28:32,860 Powiedz mi wszystko, co warto wiedzieć o ludziach, do których należały te rzeczy. 487 00:28:33,220 --> 00:28:34,220 Dlaczego? 488 00:28:36,340 --> 00:28:38,900 Ponieważ cię o to prosiłem. Więc dlaczego tego nie zrobisz zrobić to? 489 00:28:39,420 --> 00:28:40,420 Jesteś policjantem. 490 00:28:40,440 --> 00:28:42,860 Zostałeś do tego przeszkolony. nie byłem. 491 00:28:44,060 --> 00:28:45,820 Być może są rzeczy, które przeoczyliśmy. 492 00:28:46,620 --> 00:28:48,180 Coś, co pomoże nam się wydostać tutaj. 493 00:28:49,360 --> 00:28:50,840 Powiedz mi, dlaczego naprawdę tu jesteśmy. 494 00:28:51,100 --> 00:28:52,100 Właśnie to zrobiłem. 495 00:28:52,140 --> 00:28:53,140 Głupie gadanie. Hej. 496 00:28:54,060 --> 00:28:55,740 Lepiej powiedz mi, dlaczego tak naprawdę jesteśmy tutaj. 497 00:28:56,760 --> 00:28:58,240 Stoją twarzą w twarz. 498 00:28:58,640 --> 00:29:00,100 Acosta krzyżuje ramiona. 499 00:29:02,100 --> 00:29:04,100 Ponieważ przypominasz mi kogoś. 500 00:29:05,610 --> 00:29:06,610 W porządku? 501 00:29:07,890 --> 00:29:14,010 Przypominasz mi kogoś, kogo mogłabym mieć pomogło, a ja nie. 502 00:29:16,630 --> 00:29:17,830 Nie uda mi się tego odzyskać. 503 00:29:19,770 --> 00:29:26,190 Ale ja tu stanę i... Słuchaj, Wiem, że myślisz, że wszystko, co powiedziałem, jest prawdą 504 00:29:26,190 --> 00:29:27,390 bzdury. I może tak jest. 505 00:29:27,870 --> 00:29:28,870 Może tak nie jest. 506 00:29:29,310 --> 00:29:29,989 W porządku? 507 00:29:29,990 --> 00:29:34,570 Ale jeśli zrobisz to dla mnie, pomyśl wszystkich ludzi, którym możesz pomóc. 508 00:29:35,120 --> 00:29:39,160 Ludzie, których możesz ocalić, ty pomyśl o gliniarzu, który to pierwszy umieścił 509 00:29:39,160 --> 00:29:42,200 NA. Robisz to wszystko i nadal tego chcesz kula. 510 00:29:43,560 --> 00:29:45,100 Wtedy tak, porozmawiamy. 511 00:29:45,940 --> 00:29:46,940 To obietnica. 512 00:29:47,660 --> 00:29:50,820 Mija ją i kieruje się w stronę schodów, zostawiając Acostę w spokoju. 513 00:29:54,040 --> 00:29:57,360 Tabitha wchodzi na drugie piętro Colony House i kieruje się w dół 514 00:29:57,360 --> 00:29:59,140 korytarz do zamkniętych drzwi sypialni Donny. 515 00:30:06,450 --> 00:30:08,230 Henry zauważa ją z korytarza. 516 00:30:11,170 --> 00:30:14,090 Tabitha zagląda do pokoju i patrzy wokół. 517 00:30:14,290 --> 00:30:17,150 Wchodzi i wyciąga rysunek latarnię morską z kieszeni. 518 00:30:19,710 --> 00:30:22,210 Stoi przed lustrem i patrzy przy papierze. 519 00:30:26,630 --> 00:30:30,050 Kładzie to na toaletce i potem przez chwilę wpatruje się we własne odbicie 520 00:30:30,050 --> 00:30:31,050 chwilę przed wyjazdem. 521 00:30:31,130 --> 00:30:33,410 W gazecie jest teraz napisane Donna. 522 00:30:33,710 --> 00:30:36,270 Henry nadal jest na korytarzu jako Tabitha wychodzi. 523 00:30:37,630 --> 00:30:40,050 Myślę, że wróciła do miasta. 524 00:30:40,910 --> 00:30:42,550 Oh. Potrzebujesz czegoś? 525 00:30:44,790 --> 00:30:47,070 Nie. Nic mi nie jest. 526 00:30:47,570 --> 00:30:48,570 Czy jesteś? 527 00:30:49,790 --> 00:30:55,410 40 lat siedziałem w swoim domu po moim rodzina zniknęła. Byłem dużo 528 00:30:56,150 --> 00:30:58,570 OK, nigdy nie byłem jednym z nich. 529 00:30:59,890 --> 00:31:01,830 Powinieneś iść do domu. Gdzie jesteś skierował się? 530 00:31:03,340 --> 00:31:04,420 Właśnie idę do domu. 531 00:31:05,520 --> 00:31:07,480 Oh. Cóż, pójdę z tobą. 532 00:31:07,720 --> 00:31:09,900 Henry, nie, wszystko w porządku. Mogę przejść obok ja. 533 00:31:10,220 --> 00:31:12,640 Ale Tabitho, myślę, że nie powinnaś bądź teraz sam. 534 00:31:13,420 --> 00:31:15,040 Henry i Tabitha wychodzą na zewnątrz. 535 00:31:16,020 --> 00:31:18,480 Więc dokąd tak naprawdę idziesz? 536 00:31:19,460 --> 00:31:20,460 Idę do domu. 537 00:31:20,880 --> 00:31:22,400 A dokąd potem pójdziesz? 538 00:31:23,360 --> 00:31:25,140 Henryku, nie wiem o czym mówisz o. 539 00:31:25,720 --> 00:31:28,080 Jasne, że tak. Jesteś dobry w wielu rzeczy, Tabitho. 540 00:31:28,340 --> 00:31:32,200 Kłamstwo na pewno do nich nie należy. Więc możemy zagrać w całą moją szaradę 541 00:31:32,200 --> 00:31:35,500 podrzucę cię do domu, a potem czekam, żeby zobaczyć, gdzie jeszcze pójdziesz. 542 00:31:35,720 --> 00:31:38,940 OK, idę znaleźć latarnię morską, Dobra? Zatrzymują się i Henry podnosi swój 543 00:31:38,940 --> 00:31:41,800 odwróć się i patrz na nią. zamierzam znaleźć drogę powrotną do latarni morskiej. 544 00:31:43,360 --> 00:31:44,480 Raz już stąd wyszedłem. 545 00:31:46,320 --> 00:31:50,180 Jeśli znajdę latarnię morską, może, może, mam nadzieję, że uda mi się to jeszcze raz zrobić i zabrać swoje 546 00:31:50,180 --> 00:31:51,180 dzieci ze mną. 547 00:31:51,840 --> 00:31:53,040 Nie pozwolę im tu umrzeć. 548 00:31:53,380 --> 00:31:57,200 Jak? Donna powiedziała, że nikt nie wie, gdzie latarnia morska jest. Nie, nie. To jest 549 00:31:57,200 --> 00:32:00,020 Muszę to zrobić jeszcze raz, tak jak ostatnio czas. Muszę przejść przez butelkę 550 00:32:00,020 --> 00:32:05,800 drzewo. Ten mężczyzna w basenie, Dale, prawda? Zmarł, gdy próbował przez to przejść. 551 00:32:05,800 --> 00:32:10,200 Tak, ale... OK, a co by było, gdyby to było... A jeśli to nie było przeznaczone dla niego? 552 00:32:10,460 --> 00:32:11,880 A jeśli to było przeznaczone tylko dla mnie? 553 00:32:12,100 --> 00:32:15,900 A co jeśli się mylisz? A co jeśli skończysz utknąłem w boku Bóg wie czego 554 00:32:15,900 --> 00:32:18,980 gdzieś? Cóż, nie wiem. ja nie wiesz, Henryku. Muszę spróbować. 555 00:32:20,060 --> 00:32:21,060 Dobra. 556 00:32:21,620 --> 00:32:25,530 Idę z tobą. Nie, Henryku. Powiedziałeś idziesz do drzewa butelkowego, prawda? 557 00:32:25,610 --> 00:32:29,170 Chcę to zobaczyć. Chcę zobaczyć drzewo moja żona zmarła, próbując dosięgnąć. 558 00:32:30,890 --> 00:32:36,570 Henryku, muszę ci powiedzieć. Ona była moja żona. 559 00:32:37,590 --> 00:32:38,590 Proszę. 560 00:32:42,550 --> 00:32:43,550 Dobra. 561 00:32:43,810 --> 00:32:45,190 chodźmy. Dobra. Tak. 562 00:32:45,610 --> 00:32:46,790 Odchodzą razem. 563 00:32:47,210 --> 00:32:51,230 Ellis trzyma płócienną torbę na swojej ramię, gdy prowadzi Fatimę przez 564 00:32:51,770 --> 00:32:52,770 Gdzie idziemy? 565 00:32:53,290 --> 00:32:54,570 Tylko trochę dalej. 566 00:32:57,550 --> 00:32:59,110 Dlaczego nie powiesz mi, co jest w torbie? 567 00:33:00,190 --> 00:33:01,190 Zobaczysz. 568 00:33:01,990 --> 00:33:05,470 Docierają do polany, na której jest ich dużo rozbite pojazdy w różnych stanach 569 00:33:05,470 --> 00:33:06,470 zgnilizna została porzucona. 570 00:33:06,850 --> 00:33:08,790 Fatima rozgląda się po śmieciarzach. 571 00:33:10,230 --> 00:33:11,570 Słyszałeś kiedyś o pokoju gniewu? 572 00:33:12,210 --> 00:33:13,630 Są naprawdę popularne w Japonii. 573 00:33:15,330 --> 00:33:17,490 Coś w rodzaju sposobu na wygadanie się. 574 00:33:18,430 --> 00:33:19,730 Wiesz, odpuść sobie bez... 575 00:33:20,140 --> 00:33:22,540 Zranienie kogoś lub zepsucie tego gówna potrzebujesz? 576 00:33:23,640 --> 00:33:26,320 Zdejmuje torbę z ramienia i wyciąga kij baseballowy. 577 00:33:26,860 --> 00:33:28,100 Fatima unosi brwi. 578 00:33:29,920 --> 00:33:33,720 Ellis, to naprawdę miłe, ale ja nie wiedzieć, jak to pomoże. Kiedy mój 579 00:33:33,720 --> 00:33:36,900 mama umarła, to ty przyniosłeś mnie z powrotem. 580 00:33:39,600 --> 00:33:44,780 Nawet nie znałeś mnie zbyt dobrze, ale wiedziałeś, że wciąż tam jestem, 581 00:33:44,880 --> 00:33:51,370 pod całym tym ciemnym, okropnym gównem przez co ja... przechodziłem i ty 582 00:33:51,370 --> 00:33:56,990 zrezygnowałeś ze mnie, aż w końcu ty wyciągnął mnie, teraz moja kolej 583 00:33:56,990 --> 00:34:02,610 spróbuj, więc 584 00:34:02,610 --> 00:34:08,790 nie łom czy kij 585 00:34:08,790 --> 00:34:12,210 kładzie je oba na pniu a wyblakły żółty samochód 586 00:34:19,850 --> 00:34:22,190 Zdecydowanie nietoperz. 587 00:34:22,929 --> 00:34:24,650 To moja dziewczyna. 588 00:34:28,489 --> 00:34:29,889 Wszystko 589 00:34:29,889 --> 00:34:42,469 twoje. 590 00:34:45,639 --> 00:34:48,139 Mięśnie jej twarzy napięły się podobnie jak ona oczy to skanują. 591 00:34:50,480 --> 00:34:52,960 Wykrzywia jej usta i przechyla kij ponownie. 592 00:34:57,300 --> 00:34:59,560 Zaczyna od kabrioletu z dwoma podajnikami. 593 00:35:06,440 --> 00:35:07,440 Jadeit, 594 00:35:10,780 --> 00:35:12,480 Ethan i Victor przemierzają rzekę las. 595 00:35:13,710 --> 00:35:15,530 OK, więc pozwól mi to wyjaśnić. 596 00:35:16,290 --> 00:35:22,990 Jako część wymyśliłeś Jezioro Łez gry, w którą grałeś 597 00:35:22,990 --> 00:35:25,870 z marionetkami na palce. To nie była gra. 598 00:35:26,550 --> 00:35:27,670 To była historia. 599 00:35:28,170 --> 00:35:34,230 OK, więc opowiedziałeś historię na ten temat jezioro, trochę pacynek na palce, a teraz... 600 00:35:34,230 --> 00:35:37,770 co? Myślisz, że jezioro jest tutaj, ponieważ twój tata powiedział ci, że musisz znaleźć 601 00:35:37,770 --> 00:35:38,770 to? 602 00:35:39,750 --> 00:35:41,550 Może nie wymyśliłem. 603 00:35:42,930 --> 00:35:44,190 Może po prostu tak mi się wydawało. 604 00:35:47,070 --> 00:35:48,070 Jestem zdezorientowany. 605 00:35:49,630 --> 00:35:51,830 Czy pamiętasz czerwone skały, które znaleźliśmy? na osiedlu? 606 00:35:52,030 --> 00:35:53,030 Tak. 607 00:35:53,230 --> 00:35:56,370 Moja mama myślała, że je wymyśliła, bo śniła się o nich po koszmarach. 608 00:35:56,890 --> 00:36:00,550 Ale powodem, dla którego zobaczyła te skały, był... ponieważ tu byli. 609 00:36:01,550 --> 00:36:02,870 Być może z jeziorem jest podobnie. 610 00:36:04,890 --> 00:36:11,390 Może użyję tego w mojej historii, bo tak jest prawdziwe i po prostu nie wiedziałem. 611 00:36:11,930 --> 00:36:14,030 Coś przykuwa wzrok Victora i on zatrzymuje się. 612 00:36:14,690 --> 00:36:16,190 Co robiłeś w Rundles? 613 00:36:16,850 --> 00:36:18,310 To stara technika medytacji. 614 00:36:19,770 --> 00:36:20,790 Dlaczego medytowałeś? 615 00:36:22,010 --> 00:36:26,550 Ponieważ ja... pamiętam coś. 616 00:36:26,790 --> 00:36:28,470 Pamiętam coś, co kiedyś wiedzieć. 617 00:36:30,710 --> 00:36:32,070 Coś, co pomoże nam wyjechać. 618 00:36:32,330 --> 00:36:34,910 Victor wpatruje się w mężczyznę w żółta marynarka garniturowa. 619 00:36:35,110 --> 00:36:37,210 Więc oboje szukamy czegoś takiego może pomóc każdemu. 620 00:36:39,010 --> 00:36:41,170 Tak, chyba jesteśmy. Wiktor wstępuje miejsce. 621 00:36:41,550 --> 00:36:43,610 Hej, Victor, musimy znaleźć jezioro. 622 00:36:44,790 --> 00:36:45,790 Zwycięzca? 623 00:36:51,490 --> 00:36:58,490 Co to jest? 624 00:36:59,970 --> 00:37:00,970 Zwycięzca? 625 00:37:11,070 --> 00:37:12,330 Zwycięzca! Zwycięzca! 626 00:37:12,570 --> 00:37:14,270 Victor zaczyna biec. 627 00:37:14,870 --> 00:37:16,010 Zwycięzca! Zwycięzca! 628 00:37:17,950 --> 00:37:22,010 Randall świeci latarką na gruz. Wchodzi na pokład, odsłaniając 629 00:37:22,010 --> 00:37:23,010 gnijący korek. 630 00:37:23,930 --> 00:37:24,930 Co? 631 00:37:28,530 --> 00:37:29,530 Nic, u mnie wszystko w porządku. 632 00:37:29,770 --> 00:37:31,530 Zakrywa usta ramieniem. 633 00:37:32,410 --> 00:37:35,730 Tuż za ciałem leży niebieska torba. 634 00:37:36,310 --> 00:37:37,450 Widzę torbę. 635 00:37:39,760 --> 00:37:42,440 Kolejne drewno rozbija się i Randall odskakuje. 636 00:37:43,700 --> 00:37:47,740 Kenny puka do drzwi Sary. Zofia stoi na chodniku kilka stóp dalej. 637 00:37:51,160 --> 00:37:52,160 Kenny'ego. 638 00:37:53,500 --> 00:37:54,840 Czy wszystko jest w porządku? 639 00:37:55,860 --> 00:38:00,560 Sophia i ja rozmawialiśmy o tym gdzie chce odtąd mieszkać. 640 00:38:00,560 --> 00:38:01,560 marszczy brwi. 641 00:38:01,900 --> 00:38:02,900 Dobra. 642 00:38:03,740 --> 00:38:07,300 A jeśli wszystko będzie w porządku, ona by tego chciała żyć tu z tobą. 643 00:38:10,800 --> 00:38:15,380 Oh. Sophia uśmiecha się i twarz Sary zmiękcza. Ona kiwa głową i ją podnosi 644 00:38:15,760 --> 00:38:17,020 OK. Jasne. 645 00:38:17,300 --> 00:38:18,300 Dobra. 646 00:38:18,580 --> 00:38:20,240 Dobra. Pospiesz się. 647 00:38:21,520 --> 00:38:23,500 chodźmy. Zofia wchodzi do domu. 648 00:38:23,820 --> 00:38:24,820 Randall? 649 00:38:26,260 --> 00:38:30,440 Randall! Co się dzieje? Daj mi chwilę. 650 00:38:32,140 --> 00:38:34,780 Randall przeciska się przez zwłoki ciasna przestrzeń. 651 00:38:36,740 --> 00:38:37,820 Dostałem torbę. 652 00:38:38,100 --> 00:38:39,100 Jakie są tytuły? 653 00:38:41,200 --> 00:38:45,940 Wyciąga dwie książki. Wielki Gulagog, Kramanakul. 654 00:38:46,240 --> 00:38:48,280 OK, to oni. Wynoś się stamtąd. 655 00:38:51,040 --> 00:38:54,460 Odwraca się i rzuca torbę wąski otwór. 656 00:38:57,560 --> 00:38:58,620 Ty i ja, kolego. 657 00:38:58,860 --> 00:39:00,880 Kuca nisko i świeci latarką. 658 00:39:02,020 --> 00:39:04,640 Manewruje swoim ciałem nad tuszą. 659 00:39:12,370 --> 00:39:13,370 Randall? 660 00:39:13,830 --> 00:39:14,830 Randall? 661 00:39:18,010 --> 00:39:19,010 Nic mi nie jest. 662 00:39:20,150 --> 00:39:21,150 Nic mi nie jest. 663 00:39:23,970 --> 00:39:24,970 Lepsza? 664 00:39:25,490 --> 00:39:27,270 Trochę, tak. 665 00:39:28,710 --> 00:39:29,950 Cóż, to początek, prawda? 666 00:39:31,290 --> 00:39:32,290 Tak. 667 00:39:41,670 --> 00:39:44,050 Idę, hm, idę się zdrzemnąć. 668 00:39:44,710 --> 00:39:47,950 Tak, powiedziałem Donnie, że zamierzam zacznij przygotowywać rzeczy do jedzenia 669 00:39:47,950 --> 00:39:48,950 jutro. 670 00:39:49,210 --> 00:39:50,230 Dobra. Dobra. 671 00:39:50,730 --> 00:39:52,950 Zaczyna odchodzić, potem się odwraca wokół. 672 00:39:53,310 --> 00:39:58,090 I hej, um, dziękuję za dzisiaj. 673 00:40:00,210 --> 00:40:01,210 Nie ma za co. 674 00:40:02,670 --> 00:40:05,470 Uśmiecha się do niego ciepło, po czym kontynuuje chodzenie. 675 00:40:20,379 --> 00:40:21,379 To ja. 676 00:40:23,980 --> 00:40:27,780 Zrobiłem co mogłem. 677 00:40:28,860 --> 00:40:29,860 Myślisz, że to wystarczy? 678 00:40:30,460 --> 00:40:33,620 To świetny początek, ale myślę, że tak będzie potrzeba trochę więcej. 679 00:40:36,910 --> 00:40:40,870 W lesie Henry i Tabitha spacerują w stronę drzewa z wiszącymi butelkami 680 00:40:40,870 --> 00:40:41,870 to. 681 00:40:42,190 --> 00:40:47,650 Victor powiedział mi, że tu była Miranda odejdzie, kiedy umarła. 682 00:40:49,330 --> 00:40:54,530 Zabrał mnie na jej grób, ale ja nie Myślę, że zniósłby zabranie mnie tutaj. 683 00:40:57,770 --> 00:41:04,050 To wygląda zupełnie jak to, które stworzyła z powrotem do domu. Okrąża drzewo i nadchodzi 684 00:41:04,050 --> 00:41:05,049 wielka dziura. 685 00:41:05,050 --> 00:41:06,050 Z wyjątkiem tego. 686 00:41:06,380 --> 00:41:08,460 Zagląda do środka, gdy Tabitha podchodzi bliżej. 687 00:41:12,280 --> 00:41:15,640 Henry cofa się i obaj stoją kilka stóp dalej, gapiąc się na nie. 688 00:41:16,360 --> 00:41:17,660 Tabitha rusza w stronę zagłębienia. 689 00:41:18,860 --> 00:41:19,880 Wracaj do miasta, Harry. 690 00:41:20,300 --> 00:41:24,580 Tabitha, nie możesz tego zrobić. Miałem nadzieję zdałbyś sobie z tego sprawę sam 691 00:41:24,580 --> 00:41:28,040 czas, kiedy tu dotarliśmy. Harry, mówiłem ci, że drzewo jest tym jedynym... Tak, to drzewo jest 692 00:41:28,040 --> 00:41:32,960 przeznaczone tylko dla Ciebie. A co jeśli nie jest? A co jeśli się mylisz? A co jeśli ty 693 00:41:32,960 --> 00:41:39,460 utknąłem gdzieś w jakichś ścianach, łapiąc powietrze, samotnie? Co się dzieje 694 00:41:39,460 --> 00:41:40,820 i Ethan? 695 00:41:42,140 --> 00:41:43,300 Zostawiłem notatkę dla Donny. 696 00:41:44,780 --> 00:41:48,040 Ona na pewno się nimi zaopiekuje. Zostawiłeś notatkę? Tak, zrobiłem to. 697 00:41:48,670 --> 00:41:51,850 No cóż, nie zdawałem sobie sprawy, że zostawiła notatka. 698 00:41:52,590 --> 00:41:55,690 Jestem pewien, że sobie poradzą. Łzy dobrze w oczach Tabithy. 699 00:41:56,550 --> 00:41:57,710 Mam nic nie robić? 700 00:42:00,490 --> 00:42:04,950 Znalezienie latarni morskiej może być czym zabiera wszystkich do domu. A jeśli nie? I 701 00:42:04,950 --> 00:42:07,730 nie wiem. Spróbuję czegoś innego. Nie jeśli nie żyjesz. Więc kim do cholery jestem 702 00:42:07,730 --> 00:42:12,310 co mam zrobić, Henry? Przenosić! Ja nie wiedzieć. Nie wiem. Szkoda, że ​​nie wiem. 703 00:42:13,350 --> 00:42:16,810 Ale jeśli chcesz przez to przejść drzewo... Blokuje zagłębienie. 704 00:42:17,210 --> 00:42:18,690 Będziesz musiał przeze mnie przejść Pierwszy. 705 00:42:19,030 --> 00:42:20,490 Henryku, ruszaj się. 706 00:42:21,390 --> 00:42:22,390 Proszę, Henryku. 707 00:42:22,470 --> 00:42:24,390 Twoje dzieci Cię potrzebują. 708 00:42:25,050 --> 00:42:26,430 Ethana i Julie. 709 00:42:26,950 --> 00:42:28,490 Tabitha patrzy poza Henry'ego. 710 00:42:28,750 --> 00:42:29,750 Tabita? 711 00:42:32,410 --> 00:42:36,290 Henry odwraca się i widzi chłopca w bieli stojąc w pobliżu i patrząc na nich. 712 00:42:39,870 --> 00:42:40,870 Dlaczego tu jesteś? 713 00:42:42,670 --> 00:42:43,930 Dlaczego wyglądasz tak inaczej? 714 00:42:44,850 --> 00:42:46,170 To są niewłaściwe pytania. 715 00:42:49,640 --> 00:42:51,340 Czy to drzewo zabierze mnie z powrotem do... latarnia morska? 716 00:42:53,240 --> 00:42:54,260 Nie sądzę. 717 00:42:54,700 --> 00:42:56,340 Czekaj, nie myślisz tak? 718 00:42:57,240 --> 00:42:58,740 Mówiłeś mi, że to jedyny sposób. 719 00:42:59,200 --> 00:43:01,440 Było, ale to było wcześniej. 720 00:43:01,900 --> 00:43:04,440 Tak, ale zanim... OK, musisz przestań mówić zagadkami. 721 00:43:05,260 --> 00:43:08,660 Jesteś już tak blisko, ale ja jestem obawiam się, że kończy ci się czas. 722 00:43:10,200 --> 00:43:11,200 Pan.! 723 00:43:11,880 --> 00:43:12,900 Tabitha i Henry odwracają się. 724 00:43:13,120 --> 00:43:15,500 Kiedy patrzą wstecz, chłopiec w bieli już taki jest stracony. 725 00:43:15,800 --> 00:43:17,920 Pan.! Dobra. Pochodził stamtąd. Przychodzić NA. 726 00:43:18,460 --> 00:43:20,820 Ethan biega po lesie z Jade za nim. 727 00:43:21,240 --> 00:43:23,960 Zwycięzca! Victor siedzi zwinięty w kłębek grunt. 728 00:43:24,200 --> 00:43:25,158 Co się stało? 729 00:43:25,160 --> 00:43:26,160 Ethan? 730 00:43:26,660 --> 00:43:27,660 Jesteśmy tutaj! 731 00:43:28,440 --> 00:43:29,440 Ethan! 732 00:43:30,560 --> 00:43:33,280 Przytula go, podczas gdy Henry kuca Wiktor. 733 00:43:34,000 --> 00:43:35,140 Hej, Wiktor. 734 00:43:35,840 --> 00:43:38,460 Hej. Hej, porozmawiaj ze mną, synu. 735 00:43:40,100 --> 00:43:45,360 Mówiłem sobie, że to nie było prawdziwe. Powiedziałem dla mnie to nie było prawdziwe. 736 00:43:45,800 --> 00:43:46,800 Henryk go przytula. 737 00:43:47,100 --> 00:43:48,100 W porządku, kolego. 738 00:43:48,420 --> 00:43:49,420 Jest w porządku. 739 00:43:49,780 --> 00:43:50,860 Wszystko z tobą w porządku, synu. 740 00:43:52,380 --> 00:43:55,940 Wszystko w porządku, synu. Jest w porządku. To wszystko prawda. Wszystko z tobą w porządku. 741 00:43:56,700 --> 00:43:57,700 Wszystko w porządku. 742 00:43:58,120 --> 00:44:02,700 Hej, hej. Jade marszczy brwi i patrzy wokół. Spogląda na grupę dzikich zwierząt 743 00:44:02,700 --> 00:44:04,220 grzyby wyrastające z ziemi. 744 00:44:06,000 --> 00:44:10,080 Wyciąga jednego z ziemi i trzyma to w górę. 745 00:44:14,770 --> 00:44:17,910 Boyd podchodzi do grobu Abby, zdejmując marynarkę. 746 00:44:21,650 --> 00:44:23,490 Zatrzymuje się przy kamiennej ławce. 747 00:44:25,010 --> 00:44:26,010 Hej, Abs. 748 00:44:27,290 --> 00:44:30,950 Odkłada kurtkę i podchodzi bliżej do krzyżowego nagrobka. 749 00:44:32,050 --> 00:44:33,050 Minęło trochę czasu. 750 00:44:38,510 --> 00:44:39,970 Sprawy są, hm... 751 00:44:43,560 --> 00:44:44,840 Tak, wszystko się zmienia. 752 00:44:47,980 --> 00:44:49,820 Zmieniam się. 753 00:44:53,100 --> 00:44:54,960 Ostatnio zrobiłem kilka rzeczy. 754 00:44:56,360 --> 00:44:57,680 Powiedziałeś pewne rzeczy. 755 00:44:58,580 --> 00:45:02,540 Potem odwraca wzrok i kręci głową schodzi na ziemię i siada. 756 00:45:03,360 --> 00:45:05,360 Nie wiem, czy podoba mi się to, kim się staję. 757 00:45:09,500 --> 00:45:11,240 Ale nie wiem, kim jeszcze mógłbym być. 758 00:45:15,170 --> 00:45:22,130 Tabitha i Jade, co mówią, co pamiętają, 759 00:45:22,350 --> 00:45:28,570 jeśli to prawda, wydaje mi się, że dla pierwszy raz jesteśmy blisko czegoś. 760 00:45:29,790 --> 00:45:34,090 Ale to wszystko nie ma znaczenia, jeśli nie mogę wytrzymać ci ludzie razem. 761 00:45:37,490 --> 00:45:43,770 Jeśli stracę teraz tych ludzi, ja... Marszczy brwi i opiera się z powrotem 762 00:45:43,770 --> 00:45:44,770 ręce. 763 00:45:45,740 --> 00:45:47,060 Naprawdę przydałaby mi się pomoc. 764 00:45:50,540 --> 00:45:54,760 Nie wiem, czy jest coś, co możesz zrobić, ale... Ręce sięgają od 765 00:45:54,760 --> 00:45:56,520 ziemię za nim. Możesz usłyszeć. 766 00:45:57,700 --> 00:45:58,940 Łapią go za ramię. 767 00:45:59,380 --> 00:46:04,140 Zaczynają go wciągać pod ziemię. 768 00:46:06,320 --> 00:46:09,000 Jego ramię jest zakopane aż do ramienia. 769 00:46:10,760 --> 00:46:12,540 Wyrywa go i odskakuje. 770 00:46:14,960 --> 00:46:17,200 Klepie stopą ziemię. To jest solidny. 771 00:46:19,600 --> 00:46:21,220 Gapi się na swoje ramię. 772 00:46:22,200 --> 00:46:26,880 To... To... Kurwa jest... 773 00:46:26,880 --> 00:46:31,280 Cięcie na czarno. 774 00:46:31,860 --> 00:46:33,420 Dodatkowa obsada i kolejność występowania. 775 00:46:33,760 --> 00:46:34,760 Reese Bevins dalej. 776 00:46:35,000 --> 00:46:36,000 Katarzyna Bakolia. 777 00:46:36,200 --> 00:46:37,200 Vox Smith. 778 00:46:37,500 --> 00:46:41,020 Opis audio wyprodukowany przez LADB dla Studia Amazona MGM. 779 00:46:41,660 --> 00:46:44,440 Opisy: Steve Salato i głos przez Joe Hernandeza. 780 00:46:45,100 --> 00:46:46,100 Kredyty są kontynuowane. 781 00:46:58,860 --> 00:47:03,060 Główna piosenka tytułowa: Hej Sarah, Sarah, Cokolwiek będzie, będzie, napisane przez 782 00:47:03,060 --> 00:47:05,260 Livingston i Evans w wykonaniu Chochliki. 783 00:47:05,760 --> 00:47:09,200 Z praw autorskich 2026 MGM Plus Studios, wszelkie prawa zastrzeżone. 784 00:47:10,040 --> 00:47:13,080 Logo. Biały tekst na czarnym tle czytamy w Midnight Radio. 785 00:47:13,420 --> 00:47:16,040 Na statycznym ekranie widnieje napis: Gozi Agbo Prezenty. 786 00:47:16,900 --> 00:47:20,980 W kręgu ryczy głowa lwa taśma filmowa nad maską na obszarach wiejskich 787 00:47:21,260 --> 00:47:22,760 Telewizja Metro-Goldwyn-Mayer. 788 00:47:23,660 --> 00:47:24,800 Studia MGM Plus. 789 00:47:27,040 --> 00:47:28,040 MGM Plus.